Nummer 15 - oktober 2013
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  Archief
 
 
 
Nieuwsbrief   Logo
Nieuws van instituten

Afscheid Jan Schuling
“Vernieuwende geest in een grijs hoofd”

Jan SchulingUit de toespraak van Josca Fokkema ter gelegenheid van het afscheid van Jan Schuling, 7 juni 2013:

“Jan schreef in 1982 met de hand een sollicitatiebrief op de functie van coördinator/projectleider bij de Beroepsopleiding tot Huisarts aan professor Bremer (je werd ook zeker niet aangenomen als je zo'n brief had getypt).

Jan volgde Walter Verdenius op en werd aangesteld als 'wetenschappelijk medewerker': Hij had allerlei organisatorische- en beleidstaken en verder het begeleiden van een groep AA's (Arts assistenten). En het doen van supervisie. Natuurlijk, want als iemand reflecteren waardeert en aanmoedigt is het Jan wel; hij was een van de eerste supervisoren. Van 1988 tot 1993 schreef hij zijn proefschrift (“Stroke patients in general practice : impact, recovery and the GP's management in the first six months poststroke”)

In 2001 deed hij mee aan de ontwikkeling van het destijds nieuwe curriculum van de basisopleiding, G2010, en nam hij afscheid als hoofd. Weer tijd voor wat anders, kennelijk!
Bijvoorbeeld een onderzoek naar het herinrichten van het laatste jaar van de basisopleiding, zodat je beter kon doorstromen de vervolgopleiding in: het schakeljaar; het kwam er niet, want de specialisten wilden niet. Vorige maand (12 jaar later dus) werd me gevraagd voor een bijeenkomst van de hoofden dit onderwerp voor te bereiden, want 'er zijn vergevorderde plannen voor een schakeljaar, heeft Groningen daar niet ooit iets aan gedaan?'.

Om nog even op dat vooruitzien van Jan terug te komen: We zeggen altijd: De laatste jaren is er veel veranderd in de huisartsopleiding, maar eigenlijk is er altijd veel veranderd. Meestal zie je dan dat de jongere medewerkers daarmee aan de slag gaan en dat de ouderen de noodzaak niet zo inzien en de zaak wat proberen te 'nuanceren'. Zo niet Jan; een gezegde van de opleiding was: 'bij ons zit de meest vernieuwende geest in het meest grijze hoofd'. En zo is het: uit Jans hoofd kwamen altijd ideeën en 'instrumenten' rollen.

Kortom, Jan was ons grijze, wijze hoofd, onze nestor, en we zullen hem reuze missen maar hij heeft er ook voor gezorgd dat we het zonder hem gaan redden, en dat geeft zijn kwaliteiten misschien nog wel het beste weer!”

Naar boven